Polonistka. Mentorka. Tłumaczka literatury na język młodych.

Polski pokochałam w czwartej klasie podstawówki, kiedy pani Wiesia kazała nam wyobrazić sobie, jak pachnie dom Soplicowski. Od tamtej pory wiem, że literatura to nie zbiór dat i streszczeń, tylko zaproszenie do innego życia.

Po obronie magisterium na UJ przez rok pracowałam w wydawnictwie edukacyjnym, redagując skrypty maturalne. Szybko zorientowałam się, że największą frajdę sprawia mi praca jeden na jeden — gdy widzę, jak uczeń, który „nigdy nie rozumiał wierszy", nagle dostrzega w nich własną historię.

Dziś prowadzę korepetycje na pełen etat. Pracuję z licealistami, ósmoklasistami, dorosłymi maturzystami eksternistycznymi i obcokrajowcami. Łączy ich jedno: chcą się nauczyć języka polskiego nie po to, by zdać, ale po to, żeby umieć.

„Moja praca to przekład — z literatury na życie i z życia na słowo, które brzmi czysto."